EGABeko presidentearen bloga

Euskadiko Ekonomia eta Gizarte Arazoetarako Batzordea

universidad país vasco

Unibertsitatea eta lan-merkatua

Lanbide Heziketa Dualean parte hartzen duten eta modalitate honetan ikasleak hartu dituzten enpresak esperientziarekiko adostasuna azaldu dute eta errepikatu egiten dute. Hamar enpresatik bederatzik errepikatu egiten dute eta joan den astean argitaratu diren datuen arabera gaur egun mila baino gehiago dira esperientzia honetan parte hartzen dutenak.

Halaber, joan den asteko ostegunean ikasturtearen irekiera-ekitaldia burutu zen euskal Unibertsitate Publikoan. Zeremonian egoteko aukera izan nuen eta bertan lehendakariak esan zuen beharrezkoa dela prestakuntza dual hori unibertsitatean ere sustatzea unibertsitateko gradudunen enplegugarritasuna hobetzearen ondoreetarako. Gogoan eduki behar dugu LH Dualaren kasuan laneratzearen portzentajea benetan dela nabarmena, gaur egun bost ikasletik lauk lortzen dutelako.

Egia esan, enpresen eta hezkuntza-sistemaren arteko loturak estutzeko jarduera eta jarduketa guztiak dira beharrekoak. Euskadiko Ekonomia eta Gizarte Arazoetarako Batzordeak behin eta berriz adierazi du nahitaezkoa dela prestakuntzaren arloko eskaintzaren eta lan-merkatuaren arteko erlazio sistematikoa ezartzea eta, horretarako, derrigorrez eraiki behar dira bi noranzkoetan informazio-fluxu eten gabekoa eta azkarra bideratuko duten erlazio egonkorren sareak.

Bikaintasuna bilatzearen konpromisoa ez da berariaz eta bakarrik Unibertsitatearen erantzukizuna, gizarte osoarena baizik, eta horrelaxe adierazi zuen, argi eta garbi, EHU/UPVko errektorea den Nekane Balluerkak ikasturtearen hasiera horretan. Eta horrela da hezkuntza eta hezkuntza-sistema ona gizarte mailako gure hazkuntzaren oinarria direlako eta, azken finean, gure etorkizuneko ongizatearen funtsezko oinarria direlako.

Recursos hídricos

Ura

2010eko uztailean Nazio Batuek adierazi zuten edateko ura eskuragarri izatea eta oinarrizko saneamendua ezinbesteko eskubidea direla gizakientzat. Urte horretako kalkuluen arabera, munduan zehar 900 milioi pertsonek ez zuten edateko ura lortzeko aukerarik, eta gehiagok ez zuten oinarrizko saneamendurik. Zifra hori apenas gutxitu da ordutik aurrera. Egoera onean dagoen ura eskuragarri izatea mundu-mailako arazo handienetarikoa da oraindik ere. Zenbait lurraldetan, hil ala biziko kontua da: lehorteek goseteak zehazten dituzte, heriotza-tasa gehitu egiten da kutsatutako ura kontsumitzearren…

Garatutako herrialdeetan beste batzuk dira urarekin lotutako arazoak. Gizakiok kontsumitu ahal izateko ura lortzea eta oinarrizko saneamendua aurreko mendean konpondu ziren arazoak dira. Europan, 2000. urtean onetsitako Uraren Esparru Zuzentarauaren helburua ondasun honen iraunkortasuna bermatzea da, eskaria etengabe hazten baitoa. Zuzentarauak ura era moderno batean kudeatzeko oinarrizko printzipioak zehazten ditu, eta hala, arro hidrografikoak babesten dira eta uraren ziklo orokorraren balioa nabarmentzen da.

2014an EINek egin zuen azken “Uraren Hornidura eta Tratamenduaren Inkestaren” arabera, EAEko uraren kontsumoa gutxitu egin zen aurreko urtearekin alderatuz. 184,8 Hm3 kontsumitu ziren (% 3,9ko beherakada 2013. urtearekin alderatuz) eta beherakada arlo guztietan gertatu zen, besteak beste Euskadiko etxeetan, industrian, zerbitzuetan, nekazaritzan, abeltzaintzan eta udaleko ureztatze eta urarekin gauzatutako garbiketa-kostuetan. Per capita kontsumoaren gutxitzea are handiagoa izan zen, 2013 eta 2014 artean % 5,7ko beherakada egon baitzen, eta hala, berriz ere Espainiako batez bestekoaren azpitik kokatu zen: 116 litro bizilagun eta egun bakoitzeko, eta batez bestekoa 132koa zen. Hala ere, eta Euskadiko Ekonomia eta Gizarte Arazoetako Batzordeak garaiz ohartarazi zuen bezala, saneamendu-sareko isuriak, apurketak eta matxurak nabarmenki egin zuten gora eta % 8,9 izan ziren, 2013an galdutakoa baino ia bi puntu eta erdi gehiago. Kezkagarria den atzerakuntza da hori.

Atentado en Las Ramblas

Zoritxarreko uda

Zoritxarreko uda izan da aurtengoa. Udako errutina lasaia izan behar zuen abuztua izuak eta minak zapuztu eta lehertu dute. Bartzelonak min egiten du eta intolerantzia eta fanatismoaren aurpegi ilunak oso gazteak diren pertsonen (batzuetan adingabeak baita ere) itxura hartu dezakeela deskubritzea beldurgarria da; pertsona horiek gainera garatutako mendebaldeko gizarte batek eskaintzen duen gizarte babesean haziak eta heziak izan dira. Zerbait ez doa ondo, eta ez doa ondo orain dela askotik. Ez da bakarrik hemen gertatzen, atzerriko jatorridun bizilagun askori arrera egin dien Europako herrialdeetan ere gertatzen da, bigarren eta hirugarren belaunaldiko gazteak benetan integratzea lortu ez dugulako, eta ez dugulako lortu ezta ere horiek gure balioak partekatzea elkarrekiko errespetuan oinarrituz.

Puntu honetan uste dut ez dela beharrezkoa azpimarratzea immigrazioaren fenomenoa, hau da, bizitza hobe baten bila jatorrizko lekua uzten duten pertsonen fenomenoa, ez litzatekeela sekula arazo bezala ikusi beharko herritarren ikuspuntutik. Bartzelonan eta antzeko atzaparkada terroristak sufritu dituzten beste hainbat lekutan gertatu denak argi utzi du zein den arazoaren muina, eta arazo hori konpontzeko bide bakarra arazoa bere terminoetan zuzen planteatzea da, nahasmendurik gabe. Ildo horretan, itxaropentsua da jakitea euskal biztanleriak ez duela immigrazioa arazo bezala ikusten, halaxe islatzen baitute Ekonomia eta Gizarte Arazoetarako Batzordeak jasotzen duen Ikuspegi Immigrazioaren Euskal Behatokiaren azterketek. Aurreko urtean inkesta erantzun zuten guztien % 2,2k bakarrik erantzun zuen bat-batean EAEko arazo nagusia immigrazioa zela. Bat-bateko erantzunen multzo honetan, laugarren lekuan dago immigrazioa, langabeziaren (% 85,5), arazo ekonomikoen (% 26), eta ustelkeriaren eta iruzurraren (% 13,8) atzetik.

Page 1 of 22

© 2017 Copyright Consejo Económico y Social Vasco | Euskadiko Ekonomia eta Gizarte Arazoetarako Batzordea